دفتر عشـــق كه بسته شـد
دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونیكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوری تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازی عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نمیكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاریكـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم
دوسـت ندارم چشمای مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تیر خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواین التماسرو
...............
.........

....

طرح روی جلد آدم هاست که پرفروششان میکند...!!!

و در آفرینش پهناورش بیگانه، می جست و نمی یافت.

آفریده هایش او را نمی توانستند دید، نمی توانستند فهمید،می پرستیدندش، اما نمی شناختندش و خدا چشم به راه"آشنا" بود.

پیکر تراش هنرمند و بزرگی،که در میان انبوه مجسمه های گونه گونه اش،غریب مانده است…

در جمعیت چهره های سنگ و سرد،تنها نفس می کشید.

کسی نمی خواست،کسی نمی دید،کسی عصیان نمی کرد،کسی عشق نمی ورزید،کسی نیازمند نبود،کسی درد نداشت…و…

و خداوند خدا،برای حرف هایش،باز هم مخاطبی نیافت!

هیچ کس او را نمی شناخت،

هیچ کس با او انس نمی توانست بست.

"انسان" را آفرید!

و این نخستین بهار خلقت بود!

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا دیوانه است

می روم شاید فراموشت کنم

می روم از رفتم من شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش

گرچه تو تنهاتر از ما می روی

آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را

خواب دیدم مرده ام

خواب دیدم خسته و افسرده ام

روی من خروارها از خاک بود

واااااااااااای،قبر من چه وحشتناک بود

تا میان گور رفتم،دل گرفت

قبرکن سنگ لحد را گِل گرفت

بالش زیر سرم از سنگ بود

غرق وحشت

سوت و کور و تنگ بود

ترس بود و وحشت تنها شدن

پیش درگاه خدا، رسوا شدن

هرکه آمد پیش حرفی راند و رفت

سوره ی حمدی برایم خواند و رفت

ناله می کردم ولیکن بی جواب

تشنه بودم در پی یک جرعه آب

آمدند از راه نزدم دو ملک

تیره شد در پیش چشمانم فلک

یک ملک گفتا بگو نام تو چیست؟

آن یکی فریاد زد رب تو کیست؟

ای گنهکار سیه دل بسته پر

نام اربابان خود یک یک ببر

گفتنم عمر خودت کردی تباه

نامه اعمال تو گشته سیاه

ما که ماموران حق داوریم

تک تورا سوی جهنم می بریم

ناامید از هر کجا و دل فکار

می کشیدندم به خفت سوی نار

ناگهان الطاف حق آغاز شد

از جنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان

نور پیشانیش فوق کهکشان

صورتش خورشید و بود و غرق نور

جام چشمانش پر از شُرب طهور

گیسوانش شط پر جوش و خروش

در رکابش قدسیان حلقه به گوش

لب که نه،سرچشمه آب حیات

بین دستش کائنات و ممکنات

بر سرش دستمال سبزی بسته بود

بر دلم مهرش عجب بنشسته بود

کِی به زیبایی او گُل می رسید؟

پیش او یوسف خجالت می کشید

در قدوم آن نگار مه جبین

از جلال حضرت حق آفرین

دو ملک سر را به زیر انداختند

بال خود را فرش راهش ساختند

غرق حیرت داشتم این زمزمه

آمده اینجا حسین فاطمه؟

صاحب روز قیامت آمده

گوئیا بهر شفاعت آمده

سوی من آمد،مرا شرمنده کرد

مهربانانه به رویم خنده کرد

گفت:آزادش کنید این بنده را

خانه آبادش کنید این بنده را

اینکه اینجا این چنین تنها شده

کام او با تربت من وا شده

مادرش او را به عشقم زاده است

گریه کرده بعد،شیرش داده است

اینکه می بینید در شور است و شین

ذکر لالائیش بوده"یا حسین"

خویش را درسوز عشقم آب کرد

عکس من را بر دل خود قاب کرد

بارها بر من محبت کرده است

سینه اش را وقف هیئت کرده است

سینه چاک آل زهرا بوده است

چای ریز مجلس ما بوده است

اینکه در پیش شما گردیده بد

جسم وجانش بوی روضه می دهد

با ادب در مجلس ما می نشست

او به عشق من سر خود را شکست

پرچم من را به دوشش می کشید

پابرهنه در عزایم می دوید

اسم من رازو نیازش بوده است

تربتم مهر نمازش بوده است

اقتدا بر خواهرم زینب نمود

گاه می شد صورتش بهرم کبووووود

حرمت من را به دنیا پاس داشت

ارتباطی تنگ با عباس داشت

نذر عباسم به تن کرده کفن

روز تاسوعا شده سقای من

تا که دنیا بوده از من دم زده

او غذای روضه ام را هم زده

بارها لعن امیه کرده است

خویش را نذر رقیه کرده است

گریه کرده چون برای اکبرم

با خود اورا نزد زهرا می برم

هرچه باشد اوبرایم بنده است

او بسوزد صاحبش شرمنده است

درمرامم نیست او تنها شود

باعث خوشحالی اعدا شود

در قیامت عطر و بویش می دهم

پیش مردم آبرویش می دهم

باز بالاتر به روز سرنوشت

می شود همسایه من در بهشت

آری!

آری!

هر که پابست من است

نامه اعمال لو دست من است...!!!

التماس دعااااااااااااااااااااااااااااا...!!!

امیدوارم هممون پابست امام مون باشیم!!!

سلااااااااااااااااااام به دوستاي گل وبلبلم

به به

امروز تولد وبلاگم...اميدوارم كه وبلاگ خوبي بوده باشه و همين جوري بمونه

اگه از وبلاگم راضي هستين تبريك بگين اگرم كه نيستين

كه انتقاد كنين تا ترميم بشه

ممنون از همتون

باااااااااااااااااااااااي تا هاااااااااااااااااااااي

راستييييييييييييييي يه چيزي...

ديگه نميام تا ببينم چي ميشه فقط ميام واسه محرم آپ مي كنم تا دفعه

 بعد كه معلوم نيست كيه...؟!؟!؟!؟

هرچي خوبي بدي ديدن به بزرگي خودتون ببخشين...!!!

عيدغديرم جلو جلو بهتون تبريك مي گم...من اون روز مشهدم اگه قابل

 باشم واسه همتون دعا مي كنم

دوستون دارم

باااااااااااااااااااااااااااااااي

اميدوارم خوب و خوش باشييييييييييييييييييييييييين...

امروووووووووووووووووووووووز يه ناقلاااااااااااااااا

يه شيطوووووووووووووووووووون

به دنيا اومده كه خدا مي دونه چقده شيطونه

تولدش مبااااااااااااااارك...

هووووووووووورااااااااااااااااااااااااااا

دست

سوووووووووووووووووووووووت

تولدم مبارك

تولدم مبارك

يكي نيست بگه خجالت بكش دختر ديگه ۲۱ ساله شدي

حيا كن......گفتم كه شيطونم

1. چه سخت است زندگی آنکه آرزومند مرگ است ولی به خاطر عزیزان خود ناچار به

زندگی است.

2. ازدواج یا مرگ است یا زندگی و نه چیزی میان آن دو...

3.چون چشم خود را برای ندیدنشان فرو می بندم،می پندارند به آنها چشمک می زنم!

4.آرزو دارم شبی عاشق شوی،آرزو دارم بفهمی درد را،تلخی برخوردهای سرد را،می

رسد روزی که بی من لحظه ها را سر کنی،می رسد روزی که مرگ عشق را باور

کنی،می رسد روزی که شبها در کنار عکس من،نامه های کهنه ام را مو به مو از بر

 کنی...

5.پرسیدم عشق چیست ؟ گفت : آتش است.گفتم:مگر آنرا دیده ای؟؟؟گفت: نه در آن

سوختم!!!

6.نمی گویم فراموشم نکن ، هرگز

ولی گاهی به یاد آور دوستی را که می دانی نخواهی رفت از یادش!

7. همیشه غمگین ترین و رنجورترین لحظات انسان

توسط کسی ساخته می شود که:

شیرین ترین و شادترین لحظات را برای او ساخته است...!!!

8.آدم ها برای هم مثل کتاب می مونن...وقتی به انتهاش می رسن،می رن سراغ

دیگری...

یادم باشه…:::::::…که جلوی دیگران تند تند ورق نخورم!

9.زندگی قصه ی مرد یخ فروشی است که از او پرسیدند:فروختی؟گفت:نخریدند تموم

شد…!!!

10.در این دنیا کسی محرم اسرار کسی نیست

 لبخند: انحنایی که خیلی از کارها را راست و ریس می کند""مثلا خیلی از پیچیدگی ها رو برطرف می

 کند"".

همایش: آشفتگی و سر در گمی هر نفر ضرب در تعداد حاظران.

سالن همایش: مکانی که همه حرف می زنند،هیچ کس گوش نمی دهد...و بعداً مخالفت می کنند.

 اداره: پس از انجام دادن کارهای طاقت فرسای خانه،مکانی است برای استراحت.

وغیر(...): علامتی برای اینکه دیگران باور کنند از آنان بیشتر می دانیم.